NOWY KURS! Kosmetyki z domowego laboratorium

Już 21 stycznia zapraszamy na kolejny, NOWY kurs on-line: „Kosmetyki z domowego laboratorium”.

Jest to kurs podstawowy na temat kosmetyków DYI czyli „zrób to sam”. W ramach kursu zostaną przedstawione: podstawy prawne na temat kosmetyków, podstawowe wyposażenie domowego stanowiska do sporządzania kosmetyków, informacje na temat źródeł pozyskiwania receptur i surowców kosmetycznych, przykładowe receptury z opisem wykonania.

Nośniki w kosmetykach

Nośniki (ang. delivery systems) to układy, których zadaniem jest zamknięcie substancji aktywnej w pewnej ograniczonej przestrzeni i jej szeroko pojęty transport. Z założenia nośnik ma stanowić rezerwuar substancji czynnych, który umożliwi ich kontrolowane uwalnianie w pożądanym miejscu. Nośniki są wykorzystywane do transportu leków (ang. drug delivery systems) jednak znajdują też zastosowanie w przemyśle kosmetycznym czy spożywczym
Nośniki najczęściej dzieli się ze względu na ich budowę na układy oparte na: pęcherzykach (liposomy i ich modyfikacje), cząstkach koloidalnych (mikrocząstki, nanocząstki) i materii miękkiej (układy micelarne, mikroemulsyjne i emulsyjne). Inny podział uwzględnia trwałość nośnika i układy dzieli się na: nietrwałe (np. micele, liposomy, nanoemulsje) oraz trwałe, nierozpuszczalne (nanosfery i nanokapsułki).

Beata W. Domagalska, Nośniki w kosmetykach, Chemia i biznes. Rynek Kosmetyczny i Chemii Gospodarczej, 2015, 4, 42-45

Surfaktanty cz. 2 – podział

Surfaktanty w zależności od budowy części hydrofilowej można podzielić na jonowe (dysocjują w wodzie) lub niejonowe. Wśród jonowych są zarówno anionowe jak i kationowe czy amfoteryczne. Każda z tych grup cechuje się nieco innymi właściwościami a co za tym idzie kierunkiem zastosowania. Anionowe stosuje się na ogół w produktach myjących, kationowe w szamponach. Amfoteryczne są bardziej uniwersalne i znajdują zastosowanie zarówno w produktach do ciała jak i do włosów. Niejonowe spc to ogromna grupa związków od tych świetnie rozpuszczalnych w wodzie (PEG -40 Hydrogenated Castor Oil) po nierozpuszczalne w wodzie (Glyceryl Stearate). Ta różnorodność powoduje, że są stosowane zarówno w produktach spłukiwalnych jak i niespłukiwalnych, w produktach do twarzy jak i do ciała.

Surowce roślinne w kosmetykach cz. 2 – Ananas Sativus (Pineapple) Fruit Extract

Ananas Sativus (Pineapple) Fruit Extract

W przypadku ekstraktów istotne jest nie tylko z jakiej części rośliny został zrobiony ale również jakiego użyto rozpuszczalnika. W przypadku ekstraktu z owocu ananasa na ogół są to ekstrakty wodne lub wodno-glicerynowe, które zawierają kwasy owocowe, cukry, aminokwasy. Mogą też zawierać enzym proteolityczny bromelainę.

Ekstrakt z owoców ananasa wykazuje łagodne działanie keratolityczne oraz kondycjonujące skórę (nawilżanie, wygładzanie). Stosuje się na ogół od 2 do 7% ekstraktu w końcowym produkcie. Ekstrakt z ananasa stosuje się zarówno w produktach do pielęgnacji twarzy i dekoltu jak i w szamponach czy odżywkach do włosów.

NOWY KURS! Cellulit i kosmetyki antycellulitowe

Już 7 stycznia zapraszamy na kolejny, NOWY kurs on-line: „Cellulit i kosmetyki antycellulitowe”, który poprowadzi dr inż. Karolina Leleń – Kamińska.

W ramach kursu słuchacz otrzymuje usystematyzowaną i najnowszą wiedzę dotyczącą m.in. przyczyn powstawania cellulitu i stadiów jego rozwoju, składników stosowanych w recepturach kosmetycznych o deklarowanym działaniu antycellulitowym czy „modelującym” sylwetkę. Efekty kosmetyczne stosowania w/w preparatów rozpatrywane są w aspekcie krótko- i długoterminowym. Materiał bazuje na literaturze źródłowej oraz kosmetykach rynkowych, dla których dokonano analizy treści etykiet i korelacji możliwych efektów kosmetycznych ze składem.

Cena 160 PLN

PROMOCJA NA DZIEŃ DOBRY: 150 PLN (przy polubieniu naszego profilu na FB, zarejestrowaniu się na kurs za pomocą formularza oraz wniesieniu opłaty w terminie do 31.12.2018

Surfaktanty cz. 1

Rozpoczynamy serię wpisów na temat surfaktantów.

Surfaktanty to związki, zawierające w cząsteczce część hydrofilową (o powinowactwie do wody) oraz część hydrofobową (o powinowactwie do olejów). Do najważniejszych właściwości fizykochemicznych surfaktantów należy zaliczyć zdolność obniżania napięcia międzyfazowego (w szczególności napięcia powierzchniowego wody) oraz agregacji (tworzenia asocjatów micelarnych) w roztworze wodnym powyżej krytycznego stężenia micelizacji (ang. Critical Micellar Concentration – CMC).

Beata W. Domagalska, Arletta Weryńska, Amfifilowe pochodne aminokwasów w produktach kosmetycznych, Chemia i biznes. Rynek Kosmetyczny i Chemii Gospodarczej, 2018, 1, 34-39

NOWY KURS! Starzenie skóry i kosmetyki przeciwstarzeniowe

Już 7 stycznia zapraszamy na kolejny, NOWY kurs on-line: „Starzenie skóry i kosmetyki przeciwstarzeniowe”, który poprowadzi dr inż. Karolina Leleń – Kamińska.

Kurs obejmuje zagadnienia związane ze: starzeniem skóry (mechanizmy i przyczyny tego procesu) oraz substancjami aktywnymi stosowanymi w kosmetykach o działaniu anti-age i ich głównymi kierunkami i mechanizmami działania. W ramach kursu słuchacz otrzymuje usystematyzowaną, przeglądową wiedzą dotyczącą składników stosowanych w recepturach kosmetycznych z segmentu anti-age, nie wyłączając najnowszych rozwiązań m.in. niskocząsteczkowych peptydów czy komórek macierzystych. Kurs został wzbogacony o analizę receptur kosmetyków rynkowych.

Cena 160 PLN

PROMOCJA NA DZIEŃ DOBRY: 150 PLN (przy polubieniu naszego profilu na FB, zarejestrowaniu się na kurs za pomocą formularza oraz wniesieniu opłaty w terminie do 31.12.2018

Surowce roślinne w kosmetykach cz. 1

Rozpoczynamy serię wpisów na temat surowców kosmetycznych pochodzenia roślinnego. Dziś szczypta historii.

Obecnie spojrzenia konsumentów kierują się ku kosmetykom naturalnym ze składnikami pochodzenia roślinnego. Stosowanie roślin do pielęgnacji urody nie jest nowym pomysłem i wiele wyciągów lub naparów z roślin stosowano już w poprzednich stuleciach. I tak, urzet barwierski (Isatis tinctoria), którego liście zawierają barwnik indygo, był stosowany w Bretanii do barwienia skóry. W Azji do barwienia włosów i zdobienia skóry stosowano hennę, pozyskiwaną z liści i pędów lawsonii bezbronnej (Lawsonia inermis L.). Starożytni Grecy do oczyszczania skóry używali oliwy z oliwek. W rejonie morza Śródziemnego do płukania ust i mycia twarzy wykorzystywano napar z krwawnika (Achillea millefolium L.), który łagodzi stany zapalne skóry, przyśpiesza eksfoliację naskórka, i ułatwia zamykanie ujść mieszków włosowych. Znane też było działanie gojące, oczyszczające i regenerujące rumianku (Chamomilla) oraz oczyszczające podbiału (Tussilago). Nawet wyciąg z cebuli pospolitej (Allium cepa L.), rośliny słabo kojarzącej się z kosmetykami, stosowano jako płukankę do włosów przetłuszczających się i z łupieżem.

Beata W. Domagalska, Safflower (Carthamus tinctorius) – forgotten cosmetic plant, Cosmetology Today, 2010, 2, 6-9.

Poznaj podstawy!

Już 7 stycznia zapraszamy na kurs on-line: „Wprowadzenie do nauki
o kosmetykach”, który poprowadzi dr inż. Karolina Leleń – Kamińska.

Kurs stanowi wprowadzenie do nauki o wyrobach kosmetycznych i obejmuje informacje na temat: ustawodawstwa (podstawowe akty prawne, definicje i wytyczne związane z wprowadzaniem do obrotu produktów kosmetycznych), nazewnictwa składników kosmetycznych, źródeł, w których należy szukać informacji związanych z wyrobami kosmetycznymi, podziału kosmetyków pod kątem ich przeznaczenia czy formy fizykochemicznej; podstawowych surowców tworzących formę, ale również determinujących ich działanie na skórę czy włosy.

Cena 160 PLN

PROMOCJA NA DZIEŃ DOBRY: 150 PLN (przy polubieniu naszego profilu na FB, zarejestrowaniu się na kurs za pomocą formularza oraz wniesieniu opłaty w terminie do 31.12.2018

Regulamin promocji „na dzień dobry”