Szampony micelarne

Od dawna na rynku były dostępne płyny micelarne do oczyszczania twarzy. Są to roztwory wodne, w których za tworzenie micel odpowiedzialne są niejonowe spc o wysokim HLB (solubilizatory). Dzięki niewielkiej wartość CMC tych związków można je stosować w niewielkiej ilości, a i tak w roztworze będą istniały micele, które mają zdolność usuwania zanieczyszczeń tłuszczowych.  Stężenie spc jest w takich produktach niewielkie i to wystarczy aby te produkty działały.
Ostatnio stały się modne szampony micelarne. I tu producenci, a raczej „marketing” zaskakują gdyż skład takich produktów właściwie nie różni się od zwykłego szamponu. Szampony micelarne zawierają na ogół anionowe spc (siarczany lub sulfoniany) jako bazowe surfaktanty oraz amfoteryczne (alkiloamidobetainy) i niejonowe (glukozydy) jako pomocnicze spc i … są zagęszczane dzięki mechanizmowi mieszanych micel i/lub tworzeniu bardziej skomplikowanych agregatów po dodaniu chlorku sodu. Co ciekawe, niektóre blogerki dotychczas krytykujące szampony ze SLES nagle zachwycają się szamponami o składzie prawie identycznym jak ich „niemicelarne’ odpowiedniki.
Prawda jest taka, że w każdym szamponie są agregaty micelarne. Często są to micele kuliste lub pręcikowe. Czasem są to bardziej skomplikowane agregaty lamelarne. Za to po rozcieńczeniu wodą w trakcie używania na 100% mamy micele kuliste!

Chcesz wiedzieć więcej o micelach i formach kosmetyków (roztworach rzeczywistych i micelarnych, zawiesinach, emulsjach) albo produktach myjących (ich formach i działaniu) wypełnij formularz zgłoszeniowy i zapisz się na kursy K4 (Emulsje i inne formy kosmetyków) i K5 (Kosmetyki myjące).

Formy fizykochemiczne cz.1

Emulsja jest formą fizykochemiczną, w której skład wchodzą minimum dwie niemieszające się ze sobą ciecze. Każda z cieczy tworzy odrębną fazę tego układu. Jedna z nich jest fazą zewnętrzną – ciągłą, druga zaś stanowi fazę wewnętrzną – rozproszoną. Faza wewnętrzna ma formę kropli zdyspergowanych w fazie ciągłej. Wyróżniamy emulsje olej w wodzie (o/w), w której fazą zewnętrzną jest ciecz polarna (woda – w) a fazą wewnętrzną ciecz niepolarna (olej – o). Drugim rodzajem jest układ w którym fazą ciągłą jest ciecz niepolarna (o) a fazą rozproszoną ciecz polarna (w) określana jako emulsja woda w oleju (w/o). Warto pamiętać, że za typ emulsji odpowiada emulgator.

NOWY KURS! Transport przeznaskórkowy w kosmetologii

15 lutego zapraszamy na kolejny, NOWY kurs on-line: „Transport przeznaskórkowy w kosmetologii”.

Kurs obejmuje zagadnienia związane z przenikaniem składników kosmetyków przez skórę. Uczestnicy kursu poznają czynniki decydujące o możliwości przenikania substancji czynnych, możliwe drogi transportu przeznaskórkowego oraz czynniki inicjujące, przyspieszające oraz hamujące ten proces. Podczas kursu poruszone zostaną zagadnienia dotyczące systemów nośnikowych oraz innych metod zwiększania biodostępności substancji aktywnych, w tym wpływ formy fizykochemicznej kosmetyku na transport przeznaskórkowy.

Cena: 160 PLN

Wpis do Rejestru Instytucji Szkoleniowych

Informujemy, że od dzisiaj jesteśmy zarejestrowani w Rejestrze Instytucji Szkoleniowych pod nr 2.14/00021/2019.

Co to oznacza dla naszych klientów? Osoby, które są zarejestrowane w UP i chcą realizować szkolenia mogą wystąpić do UP o dofinansowanie kursów i szkoleń.

NOWY KURS! Transport przeznaskórkowy w kosmetologii

15 lutego zapraszamy na kolejny, NOWY kurs on-line: „Transport przeznaskórkowy w kosmetologii”.

Kurs poprowadzi mgr inż Magdalena Krulikowska. Kurs obejmuje zagadnienia związane z przenikaniem składników kosmetyków przez skórę. Uczestnicy kursu poznają czynniki decydujące o możliwości przenikania substancji czynnych, możliwe drogi transportu przeznaskórkowego oraz czynniki inicjujące, przyspieszające oraz hamujące ten proces. Podczas kursu poruszone zostaną zagadnienia dotyczące systemów nośnikowych oraz innych metod zwiększania biodostępności substancji aktywnych, w tym wpływ formy fizykochemicznej kosmetyku na transport przeznaskórkowy.

Barwniki w skórze i włosach

Barwę skórze i włosom nadają melaniny. Synteza melanin następuje w obrębie błonowych struktur w wypustkach melanocytów – melanosomach, skąd melanina, drogą transcytozy, przekazywana jest do sąsiadujących keratynocytów.

Eumelanina to barwniki czarne i brązowe, których różne kombinacje ilościowe warunkują różne kolory włosów w palecie szarości, czerni, brązu i żółci. Niedobór eumelaniny jest najczęstszą przyczyną albinizmu. Feomelanina nadaje skórze i włosom odcień różowo-czerwony. Obficie występuje we włosach rudych oraz w wargach, sutkach i zewnętrznych narządach płciowych.

NOWY KURS! Kosmetyki z domowego laboratorium

Już 21 stycznia zapraszamy na kolejny, NOWY kurs on-line: „Kosmetyki z domowego laboratorium”.

Jest to kurs podstawowy na temat kosmetyków DYI czyli „zrób to sam”. W ramach kursu zostaną przedstawione: podstawy prawne na temat kosmetyków, podstawowe wyposażenie domowego stanowiska do sporządzania kosmetyków, informacje na temat źródeł pozyskiwania receptur i surowców kosmetycznych, przykładowe receptury z opisem wykonania.

Nośniki w kosmetykach

Nośniki (ang. delivery systems) to układy, których zadaniem jest zamknięcie substancji aktywnej w pewnej ograniczonej przestrzeni i jej szeroko pojęty transport. Z założenia nośnik ma stanowić rezerwuar substancji czynnych, który umożliwi ich kontrolowane uwalnianie w pożądanym miejscu. Nośniki są wykorzystywane do transportu leków (ang. drug delivery systems) jednak znajdują też zastosowanie w przemyśle kosmetycznym czy spożywczym
Nośniki najczęściej dzieli się ze względu na ich budowę na układy oparte na: pęcherzykach (liposomy i ich modyfikacje), cząstkach koloidalnych (mikrocząstki, nanocząstki) i materii miękkiej (układy micelarne, mikroemulsyjne i emulsyjne). Inny podział uwzględnia trwałość nośnika i układy dzieli się na: nietrwałe (np. micele, liposomy, nanoemulsje) oraz trwałe, nierozpuszczalne (nanosfery i nanokapsułki).

Beata W. Domagalska, Nośniki w kosmetykach, Chemia i biznes. Rynek Kosmetyczny i Chemii Gospodarczej, 2015, 4, 42-45

Surfaktanty cz. 2 – podział

Surfaktanty w zależności od budowy części hydrofilowej można podzielić na jonowe (dysocjują w wodzie) lub niejonowe. Wśród jonowych są zarówno anionowe jak i kationowe czy amfoteryczne. Każda z tych grup cechuje się nieco innymi właściwościami a co za tym idzie kierunkiem zastosowania. Anionowe stosuje się na ogół w produktach myjących, kationowe w szamponach. Amfoteryczne są bardziej uniwersalne i znajdują zastosowanie zarówno w produktach do ciała jak i do włosów. Niejonowe spc to ogromna grupa związków od tych świetnie rozpuszczalnych w wodzie (PEG -40 Hydrogenated Castor Oil) po nierozpuszczalne w wodzie (Glyceryl Stearate). Ta różnorodność powoduje, że są stosowane zarówno w produktach spłukiwalnych jak i niespłukiwalnych, w produktach do twarzy jak i do ciała.