Od dawna na rynku były dostępne płyny micelarne do oczyszczania twarzy. Są to roztwory wodne, w których za tworzenie micel odpowiedzialne są niejonowe spc o wysokim HLB (solubilizatory). Dzięki niewielkiej wartość CMC tych związków można je stosować w niewielkiej ilości, a i tak w roztworze będą istniały micele, które mają zdolność usuwania zanieczyszczeń tłuszczowych.  Stężenie spc jest w takich produktach niewielkie i to wystarczy aby te produkty działały.
Ostatnio stały się modne szampony micelarne. I tu producenci, a raczej “marketing” zaskakują gdyż skład takich produktów właściwie nie różni się od zwykłego szamponu. Szampony micelarne zawierają na ogół anionowe spc (siarczany lub sulfoniany) jako bazowe surfaktanty oraz amfoteryczne (alkiloamidobetainy) i niejonowe (glukozydy) jako pomocnicze spc i … są zagęszczane dzięki mechanizmowi mieszanych micel i/lub tworzeniu bardziej skomplikowanych agregatów po dodaniu chlorku sodu. Co ciekawe, niektóre blogerki dotychczas krytykujące szampony ze SLES nagle zachwycają się szamponami o składzie prawie identycznym jak ich “niemicelarne’ odpowiedniki.
Prawda jest taka, że w każdym szamponie są agregaty micelarne. Często są to micele kuliste lub pręcikowe. Czasem są to bardziej skomplikowane agregaty lamelarne. Za to po rozcieńczeniu wodą w trakcie używania na 100% mamy micele kuliste!

Chcesz wiedzieć więcej o micelach i formach kosmetyków (roztworach rzeczywistych i micelarnych, zawiesinach, emulsjach) albo produktach myjących (ich formach i działaniu) wypełnij formularz zgłoszeniowy i zapisz się na kursy K4 (Emulsje i inne formy kosmetyków) i K5 (Kosmetyki myjące).

“Surfaktanty (środki powierzchniowo czynne) i ich zastosowanie w produktach kosmetycznych”